Iraanse professor Engelse Literatuur: Legitimiteit Iraanse regering was al sterk en is toegenomen.

Oud rechter Judge Napolitano in gesprek met Iraanse Professor Seyed M. Marandi.

Prof. Seyed Mohammad Marandi, geboren in de Verenigde Staten, woont in de Iraanse hoofdstad Teheran, hij doceert Engelse literatuur en Oriëntalistiek aan de universiteit en is adviseur geweest bij nucleaire onderhandelingen. Door de Israelisch-Amerikaanse bombardementen leeft Marandi geïsoleerd, om de mensen uit zijn omgeving geen risico te laten lopen. In een bericht op X (voormalig Twitter), stond een intentie om hem te ontvoeren. X heeft na vele oproepen het bericht vooralsnog niet verwijderd.

Marandi geeft aan dat ondanks de vele slachtoffers die gevallen zijn door de aanslagen en bombardementen, de Iraniërs zich niet hebben laten intimideren. Sinds het begin van de aanval hebben veel mensen Teheran verlaten, scholen en universiteiten sloten hun deuren na de bom op een meisjes-basisschool waar 165 slachtoffers vielen. Alles wat nodig is om een maatschappij normaal te laten functioneren is doelwit.

Op de vraag of er aanwijzingen zijn dat er dermate chaos ontstaat waaruit de regering omver geworpen zou kunnen worden, antwoordt Marandi dat men in hoge mate achter de regering staat. De westerse media ontkent dit en blijft volharden in verkeerde aannames hierover. De jongeren die voor de laatste aanvallen nog sympathie hadden voor het westen, hebben hun kijk op de regering gewijzigd, waardoor de legitimiteit ervan is toegenomen. De volksgeest lijkt zelfs sterker dan in de eerste jaren na de revolutie. Veel mensen gaan ondanks raketvuur de straat op, ze buigen niet.

Volgens Marandi is de vrijheid om anders te denken er altijd geweest in Iran. Het westerse narratief luistert volgens hem echter niet naar deze realiteit, in tegendeel, het zijn de westerse media waar de vrijheid ontbreekt om anders te denken.

Wat betreft de onderhandelingen denkt Mirandi dat het voornamelijk een strategie van Trump geweest is om kapitaalmarkten te kalmeren en tijd te rekken. Iran heeft zelf eisen op tafel gelegd; landen om Iran mogen niet meer gebruikt worden als aanvalsbases, er moeten reparatiebetalingen worden gedaan en de tarieven om de straat van Hormuz te passeren zullen veranderen.

Iran houdt rekening met meer geweld en is hier al sinds 11 september 2001 op voorbereid. Het ultieme doel van de Israelisch/Amerikaanse aanval is, om volle controle over de regio te krijgen, Israël te laten expanderen en de Palestijnse staat te vernietigen. Veel Iraanse verdediging is ondergronds en goed beschermd waardoor Trump deze oorlog niet kan winnen. Als de energie-infrastructuur grootschalig vernietigd wordt zal dat leiden tot blijvend hoge prijzen. Veel Amerikaanse bases zijn vernietigd, Iran weet Israël hard terug te raken. Israël en de VS hebben dit over zichzelf afgeroepen, Iran was namelijk niet bezig met de ontwikkeling van een nucleair wapen.